Szczegóły oferty
Drukuj szczegóły oferty
Online
Banki
Compliance
Pranie pieniędzy
Zarządzanie ryzykiem prania pieniędzy na poziomie instytucji finansowej- Banku
– Ład organizacyjny i kultura zarządzania ryzykiem AML
– Profilowanie klientów i produktów – podejście oparte na ryzyku
– Mechanizmy kontrolne, monitorowanie i raportowanie ryzyka AML
Cel szkolenia
Celem szkolenia jest pokazanie, jak banki mogą skutecznie identyfikować, oceniać i kontrolować ryzyko prania pieniędzy w ramach całej organizacji. Omówione zostaną elementy systemu zarządzania ryzykiem AML – od ustalania apetytu na ryzyko i oceny ryzyka inherentnego, po wdrażanie adekwatnych mechanizmów kontrolnych i monitorowanie efektywności tych działań. Szkolenie podkreśla, że to same instytucje finansowe odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu wykorzystaniu ich usług do prania pieniędzy, dlatego właściwe zarządzanie ryzykiem AML jest fundamentem zgodności i bezpieczeństwa banku.
Program szkolenia
- Ład organizacyjny i kultura zarządzania ryzykiem AML
- Rola organów zarządzających – znaczenie zaangażowania zarządu i rady nadzorczej w nadzorowanie systemu AML. Wymóg formalnego określenia apetytu na ryzyko prania pieniędzy (np. które segmenty klientów/produty bank uznaje za akceptowalne, a które wyklucza) oraz zatwierdzania strategii AML zgodnej z ogólną strategią ryzyka banku. Zarząd powinien otrzymywać regularne raporty o profilu ryzyka AML i stanie jego zarządzania.
- Trzy linie obrony – przypomnienie modelu podziału odpowiedzialności: biznes (pierwsza linia) odpowiada za stosowanie procedur i codzienne zarządzanie ryzykiem przy obsłudze klientów; Pion Ryzyka/Compliance (druga linia) projektuje ramy kontrolne i monitoruje ryzyko niezależnie od biznesu; audyt wewnętrzny (trzecia linia) dokonuje niezależnej oceny całego systemu AML. Pion Ryzyka odgrywa kluczową rolę jako niezależny nadzór – w praktyce to on często koordynuje proces oceny ryzyka AML, przygotowuje polityki, kontroluje zgodność z przepisami i raportuje zarządowi.
- Kultura zgodności i Tone from the Top – podkreślenie, że skuteczne zarządzanie ryzykiem AML wymaga odpowiedniej kultury organizacyjnej. Kadra zarządzająca powinna komunikować priorytet zgodności i zerową tolerancję dla obchodzenia procedur. Dobre praktyki: włączanie celów związanych z AML do oceny menedżerów biznesowych, nagradzanie pracowników za czujność (np. wychwycenie sygnału ostrzegawczego) oraz nieustanne budowanie świadomości, że każdy w banku odpowiada za przeciwdziałanie praniu pieniędzy, nie tylko dział AML.
- Identyfikacja i ocena ryzyka na poziomie instytucji
- Enterprise-Wide Risk Assessment (EWRA) – omówienie procesu okresowej, całościowej oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu w banku. Instytucje obowiązane muszą określać, oceniać i rozumieć ryzyko ML/TF, na jakie są narażone, oraz podejmować środki zaradcze adekwatne do tego ryzyka. Elementy EWRA: analiza klientów (profil portfela: ile % to wysokiego ryzyka, np. PEP, nierezydenci), produktów i usług (które z natury niosą większe ryzyko, np. bankowość prywatna vs. podstawowe ROR), kanałów dystrybucji (oddział, online) i obszarów geograficznych działalności (kraje operacji i kraje pochodzenia klientów). Wynikiem jest zidentyfikowanie obszarów najwyższego ryzyka wymagających wzmocnionych kontroli.
- Metodyka oceny – przedstawienie praktycznych metod: macierze ryzyka i scoringi. Każdy czynnik ryzyka oceniany jest pod kątem prawdopodobieństwa wystąpienia i skutków (impact) – np. ryzyko z sektorów podwyższonego ryzyka (kasyna, kantory) oceniane wysoko w obu wymiarach. Sumaryczna ocena ryzyka instytucji może być zaprezentowana na skali (np. niskie/średnie/wysokie). W ocenie uwzględnia się też wyniki krajowej oceny ryzyka i ponadnarodowej oceny ryzyka UE – instytucja powinna je wziąć pod uwagę jako kontekst.
- Dokumentowanie i zatwierdzanie – wyniki oceny ryzyka AML powinny być opisane w raporcie. Taki raport, często przygotowywany przez Pion Ryzyka/AML, przedstawiany jest zarządowi do zatwierdzenia i radzie nadzorczej do wglądu. Zawiera on również plan działań korygujących: np. jeżeli stwierdzono zbyt wysoki poziom ryzyka w obszarze X, to zaplanowano wdrożenie dodatkowych środków. Harmonogram i odpowiedzialni za te działania powinni być jasno określeni.
- Aktualizacja oceny ryzyka – zgodnie z przepisami i dobrymi praktykami ocena instytucjonalna powinna być aktualizowana co najmniej co 2 lata lub częściej, jeśli nastąpiły istotne zmiany (np. wejście na nowy ryzykowny rynek, przejęcie portfela klientów innego banku). System zarządzania ryzykiem musi przewidywać mechanizm takiej nadzwyczajnej aktualizacji. Przykład: jeśli w kraju wybucha konflikt skutkujący sankcjami, bank powinien nie czekać na planowy termin, tylko dokonać przeglądu swojego narażenia na tamten region i dostosować środki.
- Profilowanie klientów i produktów – podejście oparte na ryzyku
- Segmentacja klientów według ryzyka – opis, jak banki kategoryzują klientów na różne poziomy ryzyka na potrzeby AML. Kryteria: rodzaj klienta (osoba fizyczna, spółka prywatna, spółka SP, NGO etc.), cechy klienta (rezydent/nierezydent, PEP, branża działalności, struktura własności), zachowania transakcyjne (deklarowane vs faktyczne). Tworzy się profil ryzyka i przypisuje np. w skali punktowej lub jako niskie/podwyższone/wysokie ryzyko. Przykład: klient – niewielka spółka handlowa krajowa, prosty właściciel, umiarkowane obroty = niski/średni risk; klient – skomplikowana struktura offshore, wysoki obrót z zagranicą = wysoki risk.
- Know Your Customer w praktyce – jak Pion Ryzyka i AML zapewniają, że informacje o kliencie (pochodzące z KYC) przekładają się na profil ryzyka i adekwatne działania. Omówienie systemów scoringowych, które automatycznie podnoszą ryzyko klienta, gdy np. zgłosi on powiązania z krajem z listy FATF. Ważne jest, by profil ryzyka był dynamiczny – tzn. aktualizował się wraz z nowymi informacjami (transakcjami, wynikami monitoringu). W szkoleniu wskazane zostaną przykłady narzędzi IT wspierających to procesowo.
- Klienci wysokiego ryzyka – szczególna uwaga na zarządzanie nimi. Polityki banku mogą przewidywać np. approvals (zgody) wyższej rangi na otwarcie rachunku dla klienta z najwyższej kategorii ryzyka (PEP, branża kasyna, kryptowaluty). Ponadto, planowane są częstsze przeglądy dokumentacji takiego klienta (np. co rok) oraz dodatkowe monitorowanie transakcji. Rola Pionu Ryzyka: ustanowić te zasady i kontrolować ich stosowanie – np. poprzez listę klientów wysokiego ryzyka oraz raporty czy wszyscy przeszli przegląd w terminie.
- Ryzyko produktów i kanałów – zarządzanie ryzykiem AML to nie tylko klienci, ale też usługi. Bank ocenia, które produkty oferowane są bardziej podatne na nadużycia (np. anonimowe karty prepaid, konta dla klientów korespondencyjnych, sejfy depozytowe) i może wprowadzać ograniczenia lub wzmocnione środki dla tych produktów. Również kanały: operacje całkowicie online mogą nieść wyższe ryzyko identyfikacji – bank może zatem np. ograniczyć pewne funkcjonalności do czasu weryfikacji tożsamości klienta w oddziale. Takie decyzje wynikają z oceny ryzyka dokonanej przez Pion Ryzyka i zatwierdzonej w polityce AML.
- Mechanizmy kontrolne i monitorowanie ryzyka AML
- Środki zapobiegawcze (preventive) – omówienie wbudowanych w procesy banku mechanizmów, które mają zapobiegać wejściu wysokiego ryzyka do systemu. Przykład: checklista wymogów przy otwarciu rachunku – jeśli klient nie dostarczy kompletu dokumentów lub odpowiedzi do ankiety KYC, system nie pozwoli zakończyć procesu otwarcia (czyli nie pozwoli na niezweryfikowanego klienta). Innym jest limitowanie pewnych transakcji do momentu wypełnienia KYC (np. dopóki klient nie poda beneficjenta rzeczywistego, nie może wykonać przelewu powyżej określonej kwoty).
- Monitoring transakcyjny i narzędzia detekcyjne – filary reaktywnych mechanizmów kontroli. Systemy AML generują alerty według scenariuszy i algorytmów (omówionych szerzej w innym module). Pion Ryzyka odpowiada za to, by te systemy były odpowiednio skalibrowane (balans false positives vs undetected events) i by pracownicy AML je sprawnie obsługiwali. Miary skuteczności: odsetek alertów, które potwierdziły się jako podejrzane transakcje, czas analiz alertów, liczba zgłoszeń do FIU. Pion Ryzyka monitoruje te KPI i w razie potrzeby inicjuje poprawki (np. szkolenie analityków lub zmiana parametrów scenariuszy).
- Kontrole wewnętrzne – działania 2 linii obrony weryfikujące przestrzeganie procedur AML na poziomie jednostek biznesowych. Przykład: zespół compliance kontroluje oddziały, czy zbierają pełen komplet dokumentów KYC przy zakładaniu rachunków, czy zgłaszają transakcje gotówkowe powyżej progu. Wyniki takich kontroli są raportowane kierownictwu Pionu Ryzyka i na ich podstawie podejmowane są działania dyscyplinujące lub korygujące (np. remediation project – uzupełnianie brakujących danych klienta).
- Audyt wewnętrzny – rola 3 linii (niezależnego audytu) w ocenie systemu zarządzania ryzykiem AML. Audyt przeprowadza regularne przeglądy funkcji AML i wydaje rekomendacje. Pion Ryzyka jest odpowiedzialny za wdrożenie rekomendacji (jeśli dotyczą jego obszaru) lub monitorowanie wdrożenia przez biznes. Przykład rekomendacji audytu: „Zaktualizować ocenę ryzyka instytucji w związku z wprowadzeniem nowych produktów w obszarze walut wirtualnych”. Pion Ryzyka powinien nadać temu priorytet i dopilnować realizacji.
- Raportowanie ryzyka i ciągłe doskonalenie
- Raportowanie wewnętrzne – przegląd typowych raportów przekazywanych cyklicznie przez Pion Ryzyka/AML do zarządu i rady nadzorczej. Taki raport (np. kwartalny) zawiera: statystyki zgłoszeń do GIIF, liczbę nowych klientów wysokiego ryzyka, istotne incydenty lub próby nadużyć, wyniki testów kontroli wewnętrznych, postęp w realizacji zaleceń audytu/nadzoru. Rada nadzorcza zwykle otrzymuje raport roczny o efektywności systemu AML. Pion Ryzyka dba, by raporty te były rzetelne i kompletne – to także element wykazania należytego nadzoru organów banku nad AML.
- Raportowanie do nadzoru – Pion Ryzyka koordynuje również odpowiadanie na zapytania organów nadzorczych (KNF, GIIF). Często na poziomie KNF funkcjonują okresowe ankiety/kwestionariusze dotyczące AML – wypełnia je bank (dane o liczbie alertów, strukturze organizacyjnej AML, itp.). Ważne, by Pion Ryzyka zapewnił prawidłowość tych informacji – błędy mogą sprowadzić dodatkową kontrolę. Jeśli GIIF po kontroli nakłada zalecenia, Pion Ryzyka sporządza plan ich wdrożenia i raportuje wykonanie w terminach.
- Continuous improvement – system zarządzania ryzykiem AML nie może być statyczny. Omówienie mechanizmów ciągłego doskonalenia: po każdym większym incydencie AML bank powinien przeprowadzić lessons learned i wprowadzić ulepszenia (np. jeśli wykryto, że schemat prania pieniędzy przeszedł niewykryty, to dodać scenariusz/algorytm by podobny nie przeszedł ponownie). Podobnie – śledzenie zmian w otoczeniu (np. nowe zalecenia EBA, typologie FATF) i aktualizacja własnych procedur przed wymaganą prawem implementacją. Pion Ryzyka/AML często tworzy mapę luk (gap analysis) między nowymi standardami a obecną praktyką i inicjuje projekty dostosowawcze.
- Benchmarking i współpraca branżowa – wskazanie, że dobrym źródłem usprawnień jest porównywanie się z innymi instytucjami (np. poprzez uczestnictwo w forach branżowych, wymianę anonimowych danych wskaźnikowych). Jeśli np. inny bank raportuje, że automatyzacja zmniejszyła im liczbę alertów o 20%, to Pion Ryzyka może rozważyć podobne rozwiązanie u siebie. Wspólna walka z przestępczością finansową leży w interesie sektora, stąd coraz częstsze inicjatywy „public-private partnership” (jak uzgodnienia co do znaków ostrzegawczych przy cyberoszustwach). Bank, poprzez Pion Ryzyka, powinien aktywnie w nich uczestniczyć.
Warunki uczestnictwa i regulamin
Warunki uczestnictwa
po otrzymaniu zgłoszenia prześlemy potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia, a na około 2 dni przed terminem szkolenia zostaną wysłane wiadomości organizacyjne wraz z linkiem do szkolenia oraz materiałami szkoleniowymi. Płatności po szkoleniu, zwykle w tym samym dniu po szkoleniu prześlemy do Państwa faktury do zapłaty wraz z zaświadczeniem drogą mailową.
Warunki rezygnacji
rezygnację przyjmujemy najpóźniej na 3 dni przed szkoleniem w formie pisemnej. Rezygnacja w późniejszym terminie wiąże się z koniecznością pokrycia kosztów w 100%. Nieobecność na szkoleniu nie zwalnia z dokonania opłaty. W przypadku braku możliwości wzięcia udziału w danym terminie jest możliwość przesłania nagrania ze szkolenia online.
Nadchodzące terminy
27.01.2026
10.00-13.30
30.03.2026
10.00-13.30
16.06.2026
10.00-13.30
Promocja
590
+ VAT
za każdą kolejną osobę z firmy
690
+ VAT
za osobę
Zapisz się
Masz pytania? Skontaktuj się.
Online
Banki
Compliance
Pranie pieniędzy
Zarządzanie ryzykiem prania pieniędzy na poziomie instytucji finansowej- Banku
– Ład organizacyjny i kultura zarządzania ryzykiem AML
– Profilowanie klientów i produktów – podejście oparte na ryzyku
– Mechanizmy kontrolne, monitorowanie i raportowanie ryzyka AML
Szczegóły oferty
Promocja
590
+ VAT
za każdą kolejną osobę z firmy
690
+ VAT
za osobę
Formularz zgłoszeniowy
1
Dane uczestnika2
Dane firmy3
Podsumowanie